gitar çalıp şarkı söyleyen adamlar ve balık tutan kadınların kütüphanesi için tuna nehri kenarında bir hayal.

6 Aralık 2010 Pazartesi

tanağrısı.

uykusuzluk aldı başını gitti bugünlerde. geç saatte dünya. gözümü açtım; bir an bembeyaz gördüm her şeyi. geç saatte istanbul, hem de siste. bir kedi sevmek istedim bugün, sevemedim. yalnızlıktan kaçış var. madem genellemiyorum, öznem benim bu hikayede. yalnızlıktan kaçıyorum. kendime yalnız kalmayacağım yollar arıyorum. okula gitmek iyi geliyor mesela, okulda ortak bir konu üzerinde fikir öne sürecek sesler çıkartabiliyoruz karşılıklı bir kaç kişiyle. ya da geçenlerde bahsettiğim kandırmacalar. bu kadar acımasız olmasam iyi aslında. kandırmaca demesem yani; hani bir sonuç (ya da başlangıç); sonuç olarak bir yargıya ulaşmıştım. demiştim ki; beklentisindeyim ama yargısız güveni ben şimdiye dek kimseye vermedim. istedim. hatta yargısız güvendiğimi düşündüğüm zamanlar var. bir de öznesi. oysa bugünlerde fark ediyorum, ona da yargılı güvenmişim. öyle ki yargılıyorum. uyku aralarında.

2 yorum:

  1. içsel sayıklamalar...uykuda sayılamaya benzer mi...

    YanıtlaSil
  2. öznesi benim benim olmayan kelimelerimin. bir kaçışın öznesi nasıl ben olabilirim... bir kaçışın içinden nasıl kurtulabilirim...

    YanıtlaSil