gitar çalıp şarkı söyleyen adamlar ve balık tutan kadınların kütüphanesi için tuna nehri kenarında bir hayal.
20 Nisan 2010 Salı
derdinkumtanesideğil.
Tahmin ediyorum ki insanlar farklı olmuyor her ne kadar farksızlıklar farklılık göstersede. birleşilen en üst nokta farklı olduğunu hissetmeye devam etmek ve bunu kendine itiraf etmiş gibi sandırmak. etmiyorsun! edemiyorsun! kimse edemiyor! eksik bir şey mi bu, bilmiyorum. hissetmiyorum yine. terliklerimle gelmek ister miyim? terlik giymenin neresi farklı? emekliyorsun sende herkes gibi ve ayağın acıyor düştüğünde. sen senin farklılıklarını gözlememe engel olamayacaksın, seni her gördüğümde ne kadarda aynı olduğunu bin defa daha fark etmeme yardım etsen de farklı zannetmeye devam eden biri var maviyi. mavi herkese farklı gelmiş olabilir ama benim derdim bu değil. sende anlamıyosun! elim, ayağım, soğuk gece ve güneş. böcekler çok komikti ama sence değil. iki kişi vardı karşında ve sen tam bir özentiydin! özentisin! hayran olmak istediğin adam senden daha özenti! itirafın vardı ettiğin? etme! itiraf etme bari de insanlar sana sahte değerler vermek zorunda kalmasın! sen hiç akıllanmayacaksın! hissetmiyorum yine ve parmaklarım acımıyor. ilgilenmiyorum ayak sesleriyle. esniyorum. çıkardım terliklerimi gelmiyorum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder